بهار عشق

باز یه آهنگ قدیمی... باز صدای راه زندگی... باز نگاه من به تک ستاره ی آسمونی

صدای شیشه که از شدت صدای خشمگین باد به خود میلرزید مرا ازخواب بیدار کرد

داشتم خواب شب بوها را میدیدم و تو را در کنار خود در آن باغ زیبا حس کردم که غرش باد این آرامش را از من سلب کرد و  مرا باز به دنیای پوشالی آورد وقتی با صدای شیشه که گویا هدفش سحر خیزی من بوده بیدار شدم هم خوشحال بودم و هم ناراحت

خوشحال از این بابت که اگر چه در این دنیا تو را ندیدم ولی در رویاهای صادقانه ام تو را در کنار خودم حس کردم و بویت کردم بوی گل سرخ نابی را میدادی که فقط برای چند لحظه می توانستم ببویمت و ناراحت از این بابت که تو را فقط برای چند لحظه در کنار خودم حس کردم.

چشمانم را می بندم تا دوباره به رویاهایم باز گردم ولی افسوس که فقط رویا بود وجود تو و با تو بودن فقط در رویاهایم جای داشت

ولی اثراتش هنوزدر زندگیم با قی است مدام در طول روز آن رویا را به یاد خودم می آورم تا یادت برای همیشه در وجودم باشد

من به نگاه زیبایت محتاجم به لبخندت نیازمندم و عشقت را لازمه ی زیستن میدانم

ای کاش میشد لحظه ای را با تو سر کنم و در میان باغ با تو بدوم و لبخند بزنم به روی گل های باغ و عشقم را فرشی کنم به زیر پاهایت تا بر روی آن قدم زنی

چقدر غم انگیز است صدای بادی که در امتداد برگها حرکت می کند و پیامی از نا امیدی ها می آورد

نا امیدی های خانمان سوزی که عمر ما را به پایان می رساند

هم اکنون در باغ عشقی قدم بر میداریم که من با تک تک لحظه های انتظارم و با در حسرت بودنم و اشکهایی که شب ها میریختم ساختم و تو را به این باغ آوردم تا گلهای سرخ و زردش را بشماری و لطافت عشق را لمس کنی و با تمام وجودم عشق جاودانم را به تو اثبات کنم

این باغ عشق متعلق به منو توست هر کجا دوست داریم پا بگذاریم و از هر کجا دوست داریم برای هم گل سرخ بچینیم

اینجا آشیانه ی ماست روزهای  انتظار گذشته بیا با امید روزهای وصال را بگذرانیم در این باغ ...در این باغی که صد رنگ است ...صد حرف دارد...صد پند دارد

این متن رو از دل خودم گفتم هر چند در واقعیت از وصال خبری نیست ولی به هر حال به ذهنم رسید و اینجا نوشتم حتما نباید با واقعیت صدق کنه بعضی اوقات آدما با اون چیزی که تو فکر و ذکرشونه زندگی میکنن و خدا رو چی دیدین؟شاید روز وصال هم فرا رسید البته امیدوارم ان شا الله