چقدر سخته زندگی بدون داشتن کسی که بتونی بهش اعتماد کنی وبهش تکیه بدی

چقدر سخته کسی که شب و روز تو فکرش بودی رو طوری ببینی که دوست نداری

و ببینی یکی دیگه داره پاداش محبتات رو میبینه و تو داری تاوان عشقت رو اینجوری میدی

و تازه بعد از این همه وقت تلف کردن ودل دادن و اشک ریختن میفهمی این کسی نبوده که تو فکرشو میکردی

چقدر زجر آوره نتونی از ته قلبت ابراز علاقه کنی و با تمام وجود بهش بگی دوستت دارم

چون اون این فرصت رو بهت نمیده و اونم این حس بهش دست نده

دوستیها شدن کاذب ..عشق ها تلفنی و اس ام اس و...فقط همین

تنهایی سخته و نتونی داد برنی و حتی نتونی با صدای بلند گریه کنی

ویا بگی من مردهستم "مرد که گریه نمیکنه"اینا همش هیچ و پوچه کی گفته مرد نباید گریه کنه

گریه کن تا بفهمی بعدش چقدر آرومی لذتی داره که همه نمیتونن تجربش کنن

اگه گریه کردن واسه مرد نبود چرا پس خدا واسه مردا هم گذاشته؟!

حالا دل سنگی بعضی از آقایون سر جاش یا غرور بی جاشون اما من کاملا مخالفم

من شخصا گریه کردنو دوست دارم وقتی دارم به آخر میرسم منو میاره سر جای اولم و بهم نیرو میده

میدونم خیلی از اونایی که این پست رو میخونن عاشقای دل شکسته ای هستن که بی وفایی روز امونشون نمیده همش نارو میزنن بهشون

اما نمیدونم چرا؟ چرا رسم دنیا اینه جواب خوبی رو با بدی میدن

زمانی که نمی خوای تنها باشی تنهات میزارن

به جایی میرسی که دیگه برات هیچی مهم نیست

نمیدونم کلمه ی شادی رو از کدوم کوچه پس کوچه های دلتنگی بیرون کشیدن

هر کی میدونه بهم آدرس بده!!!!!!!!!!!!!

گذشته از این حرفها من یه معذرت خواهی به تمام اونایی که بهم سر زدن و آپ نکردنم باعث آزارشون شده بود بدهکارم

متاسفانه نه وقت کافی داشتم و دارم نه حال و حوصله ...

ممنونم از تمام دوستانی که منو همیاری کردن و بهم سر میزدن و چندین بار کامنت گذاشتن و خواهشا کامنت مشکوک نزارید و خودتونو کامل معرفی کنید

التماس دعا دوستان گلم

من می دانم؛

می دانم روزی از کوچه دلتنگی هايم گذر خواهی کرد.

من آن روز٬ کوچه را با اشک هايم آب خواهم داد تا؛

بوی خوش آمدن يار همه را با خبر کند؛

و به انتظار ديرينه ی من پايان دهد.

من تو را٬ عشقت را٬ حتی دوست نداشتن هايت را٬ در سينه ام٬ در خيالم و در روحم حبس خواهم کرد

انتظـــار دیدن تـــو کوله بار سنگینی است که به دوش می کشم

انتظـــارشیرینی است؛ دردیست که دوستش دارم!!!

غمـــی است که رنجم می دهد، غمت را هـــم دوست دارم...

فقط در حد يک لبخند لبت رو قسمت من کن
 اگه خورشيد من نيستي بيا و شمع ام و روشن کن
 
تمناي شرابم نيست يه جرعه آب شريکم باش
 کنار چشمهء رويا يه لحظه خواب شريکم باش
 
غزل خوانم نباش اما به حرفي ساده شادم کن
 اگه ديدي منو بشناس نمي گم يادم کن