من صدای نفس باغچه را میشنوم

و صدای ظلمت را...وقتی از برگی میریزد

و صدای سرفه ی روشنی از پشت درخت

عطسه ی آب از هر رخنه ی سنگ

چکچک چلچله از سقف بهار

و صدای صاف ...باز و بسته شدن پنجره ی تنهایی

و صدای پاک...پوست انداختن مبهم عشق

متراکم شدن ذوق پریدن در بال

و ترک خوردن خودداری روح

من صدای قدم خواهش را می شنوم

و صدای پای قانونی خون را در رگ

ضربان سحر چاه کبوترها

تپش قلب شب آدینه

جریان گل میخک در فکر

شیهه ی پاک حقیقت از دور

من صدای وزش ماده را میشنوم

و صدای کفش ایمان را در کوچه ی شوق

و صدای باران را...روی پلک تر عشق

روی موسیقی غمناک بلوغ

روی آوازانارستا نها

و صدای متلاشی شدن شیشه ی شادی در شب

پاره پاره شدن کاغذ زیبایی

پر و خالی شدن غربت از باد

من به آغاز زمین نزدیکم

نبض گلها را میگیرم

آشنا هستم با...

سرنوشت تر آب ...

عادت سبز درخت

 روح من در جهت تازه ی اشیا جاری است

برگرفته از صدای پای آب سهراب سپهری عزیزم